Een prachtige boek en wat mij betreft steeds actueel. Carl Rogers in zijn boek Leren in vrijheid (uit 1963!!) over de rol van docent.
De verantwoordelijkheid voor het interessant maken van de cursus is een individuele zaak. De studenten zijn verantwoordelijk voor hun eigen belangstelling. De docenten zijn verantwoordelijk voor het verdedigen van hun eigen belangen. De docent is bezig met research, spreekt over dingen die hem interesseren, leest tijdschriftartikelen en boeken die voor hem van belang zijn. Kortom, hij staat voor de klas niet maar net te doen alsof. Hij is bezig met echte activiteiten die voor hem zinvol zijn. Wanneer hij een college geeft, doet hij dat omdat het onderwerp iets voor hem betekent.
Hij doet het niet om het uur te vullen of om de studenten te amuseren. Voor hem is het menens. In deze zin is hij een ware, onvervalste persoon die zijn eigen interesses volgt. Hij vermijdt controle op de interesses van de studenten, want dit leidt bij hen tot verwarring doordat hun aandacht dan meer op de doelstellingen van de docent dan op hun eigen doelstellingen gericht wordt.
Evenzo is de student een ware, onvervalste persoon die zijn interesses volgt. Er staan hem vele responsen ter beschikking waaruit hij kan kiezen om echte, levende, zinvolle doelstellingen te bereiken. Deze cursus betekent voor hem geen komedie spelen. Het is geen 'voorbereiding op het leven' — het is het leven. De student maakt niet een serie rituelen door om een graad te halen of om de docent een plezier te doen. Hij doet bepaalde keuzen omdat zij voor hem zinvol zijn. Hij is niet verplicht iets te doen wat niet zinvol is. Als hij zinvolle doelstellingen gekozen heeft, is hij vrij responsen te kiezen die tot die doelen leiden; hij kan het onmogelijk saai hebben in de cursus. De tijdschriftartikelen die hij kritisch leest of de experimenten welke hij doet zijn niet saai. Hij heeft dingen uitgezocht en opgezet die voor hem van belang zijn. Ze zijn van levensbelang voor het verwezenlijken van zijn doeleinden. Als hij zijn vrijwillige responsen niet zodanig heeft geselecteerd en de cursus hem gaat vervelen, heeft hij dit alleen aan zichzelf te danken.
De docent is dan ook verantwoordelijk voor het handhaven van zijn eigen interesses, terwijl hij voor de studenten faciliteiten schept om hun doeleinden tot uiting te brengen en te realiseren door middel van het medium psychologie. Hij is verantwoordelijk voor de communicatiebevordering tussen mensen met uiteenlopende interesses en voor de vergroting van het wederzijds respect tussen deze mensen. Hij is verantwoordelijk voor het nakomen van alle eisen die hem door het instituut gesteld worden. Hij kan het gewenst achten de grenzen van de cursus vast te stellen, dat wil zeggen, alleen die vrijwillige responses te accepteren die passen binnen de omschreven onderwerpstof van de cursus Hij draagt de verantwoordelijkheid voor het te kennen geven van zijn eerlijke mening over de kwaliteit van de voortbrengselen van de studenten.
De studenten zijn verantwoordelijk voor een verduidelijking van hun eigen doelstellingen, voor de selectie en uitvoering van de responses die tot deze doelen leiden, voor de verdieping van hun eigen interesses, voor de kwaliteit van hun werk, voor de creativiteit ervan en voor het laten schieten van de cursus als deze hun niet het medium schijnt te zijn waardoor hun doelstellingen verwezenlijkt kunnen worden. Inhoud: De student ontvangt afzonderlijk een schets van de onderwerpstof en aanbevolen literatuur. De voortbrengselen van de studenten worden beoordeeld naar de manier waarop zij de inhoud van deze cursus aanwenden tot het verwezenlijken van hun eigen doelstellingen. In deze zin is de inhoud een middel tot verwezenlijking van het doel.
De verantwoordelijkheid voor het interessant maken van de cursus is een individuele zaak. De studenten zijn verantwoordelijk voor hun eigen belangstelling. De docenten zijn verantwoordelijk voor het verdedigen van hun eigen belangen. De docent is bezig met research, spreekt over dingen die hem interesseren, leest tijdschriftartikelen en boeken die voor hem van belang zijn. Kortom, hij staat voor de klas niet maar net te doen alsof. Hij is bezig met echte activiteiten die voor hem zinvol zijn. Wanneer hij een college geeft, doet hij dat omdat het onderwerp iets voor hem betekent.
Hij doet het niet om het uur te vullen of om de studenten te amuseren. Voor hem is het menens. In deze zin is hij een ware, onvervalste persoon die zijn eigen interesses volgt. Hij vermijdt controle op de interesses van de studenten, want dit leidt bij hen tot verwarring doordat hun aandacht dan meer op de doelstellingen van de docent dan op hun eigen doelstellingen gericht wordt.
Evenzo is de student een ware, onvervalste persoon die zijn interesses volgt. Er staan hem vele responsen ter beschikking waaruit hij kan kiezen om echte, levende, zinvolle doelstellingen te bereiken. Deze cursus betekent voor hem geen komedie spelen. Het is geen 'voorbereiding op het leven' — het is het leven. De student maakt niet een serie rituelen door om een graad te halen of om de docent een plezier te doen. Hij doet bepaalde keuzen omdat zij voor hem zinvol zijn. Hij is niet verplicht iets te doen wat niet zinvol is. Als hij zinvolle doelstellingen gekozen heeft, is hij vrij responsen te kiezen die tot die doelen leiden; hij kan het onmogelijk saai hebben in de cursus. De tijdschriftartikelen die hij kritisch leest of de experimenten welke hij doet zijn niet saai. Hij heeft dingen uitgezocht en opgezet die voor hem van belang zijn. Ze zijn van levensbelang voor het verwezenlijken van zijn doeleinden. Als hij zijn vrijwillige responsen niet zodanig heeft geselecteerd en de cursus hem gaat vervelen, heeft hij dit alleen aan zichzelf te danken.
De docent is dan ook verantwoordelijk voor het handhaven van zijn eigen interesses, terwijl hij voor de studenten faciliteiten schept om hun doeleinden tot uiting te brengen en te realiseren door middel van het medium psychologie. Hij is verantwoordelijk voor de communicatiebevordering tussen mensen met uiteenlopende interesses en voor de vergroting van het wederzijds respect tussen deze mensen. Hij is verantwoordelijk voor het nakomen van alle eisen die hem door het instituut gesteld worden. Hij kan het gewenst achten de grenzen van de cursus vast te stellen, dat wil zeggen, alleen die vrijwillige responses te accepteren die passen binnen de omschreven onderwerpstof van de cursus Hij draagt de verantwoordelijkheid voor het te kennen geven van zijn eerlijke mening over de kwaliteit van de voortbrengselen van de studenten.
De studenten zijn verantwoordelijk voor een verduidelijking van hun eigen doelstellingen, voor de selectie en uitvoering van de responses die tot deze doelen leiden, voor de verdieping van hun eigen interesses, voor de kwaliteit van hun werk, voor de creativiteit ervan en voor het laten schieten van de cursus als deze hun niet het medium schijnt te zijn waardoor hun doelstellingen verwezenlijkt kunnen worden. Inhoud: De student ontvangt afzonderlijk een schets van de onderwerpstof en aanbevolen literatuur. De voortbrengselen van de studenten worden beoordeeld naar de manier waarop zij de inhoud van deze cursus aanwenden tot het verwezenlijken van hun eigen doelstellingen. In deze zin is de inhoud een middel tot verwezenlijking van het doel.
0 reacties:
Een reactie plaatsen